موجودات زنده اى كه روى آن زيست مىكنند ، فعاليتهاى خسته كننده زندگى را به حكم اجبار تعطيل مىكند ، و تاريكى را كه مايه سكون و آرامش و استراحت است بر همه چيز مسلط مىسازد ، تا اندامهاى فرسوده مرمت گردد و روح خسته تجديد نشاط كند ، چرا كه خواب آرام جز در تاريكى ميسر نيست . از اين گذشته با فرو افتادن پرده شب ، نور آفتاب بر چيده مىشود كه اگر به طور مداوم بتابد تمام گياهان و حيوانات را مىسوزاند ، و زمين جاى زندگى نخواهد بود ! به همين دليل قرآن مجيد كرارا روى اين مساله تكيه كرده ، در يك جا مىفرمايد : قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ جَعَلَ اللَّه عَلَيْكُمُ النَّهارَ سَرْمَداً إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ مَنْ إِله غَيْرُ اللَّه يَأْتِيكُمْ بِلَيْلٍ تَسْكُنُونَ فِيه : « بگو به من خبر دهيد اگر خداوند » روز « را تا قيامت بر شما جاويدان كند ، چه كسى غير از خدا است كه » شب « براى شما آورد تا در آن آرامش يابيد » ؟ ! ( قصص 72 ) و به دنبال آن مىفرمايد : وَ مِنْ رَحْمَتِه جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَالنَّهارَ لِتَسْكُنُوا فِيه وَلِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِه : « از رحمت او است كه براى شما شب و روز قرار داد تا هم در آن آرامش يابيد ، و هم براى بهره گيرى از فضل خدا تلاش كنيد » ( قصص 73 ) . قابل توجه اينكه در قرآن مجيد به بسيارى از موضوعات مهم يك بار قسم ياد شده ، در حالى كه به « شب » هفت بار سوگند ياد شده است ! و مىدانيم سوگند به امور مهم ياد مىشود ، و اين خود نشانه اهميت پرده ظلمت شب است . آنها كه « شب » را با نور مصنوعى روشن مىسازند ، و تمام شب را بيدارند و بجاى آن روز را مىخوابند ، افرادى رنجور و ناسالم و فاقد نشاط مىباشند . در روستاها كه به عكس شهرها شب را زود مىخوابند ، و صبح زود برمىخيزند مردمى سالمتر زندگى مىكنند . شب منافع جنبى نيز دارد چرا كه سحرگاهانش بهترين وقت براى راز